Mehmet Fuat Sunguroğlu. 1 hafta öncesine kadar duymadığım bu isim, geçen 7 günlük süreçte bende gerçekten çok büyük değer kazandı. Kişiliğiyle ve babacan tavırlarıyla çevresini etkisi altına alan Fuat Abi, oldukça sempatik bir insan. O, yıllardır ODTÜ’nün yanı başına konumlanmış 100.Yıl semtinde yaşayan öğrencilerin en büyük destekçilerinden. Yaptığı iş olan hırdavatçılık belki dünyanın en meşakkatli işi olmayabilir ancak işine karşı tutumu 21. Yüzyıl dünyasında oldukça az rastlanır türden. İsterseniz lafı uzatmadan keyifli sohbetimize başlayalım.

1.Kaç yılında doğdunuz, nerelisiniz?

1960 yılında Malatya’da doğdum.

2.Ankara’ya geliş hikayeniz nasıldı?

1975 yılında koca bir 40 yıllık Ankara serüveni başladı. Babamın Ankara’da tır şirketi vardı onlar geldi biz de onların peşinden geldik.

4

3.Gençliğiniz nasıldı, ileride sahip olmak istediğiniz bir meslek var mıydı?

Hayır, öyle bir merakım hiçbir zaman olmadı. Kendi işimiz vardı, orada meslek sahibi olacaktık ancak babamız biraz ketumdu.  Bir insanın babası nasıl düşman olabilir, ama en büyük düşmanlığı babamız yaptı bize.

4.Peki ODTÜ’yle ilk bağlantınız nasıl oldu?

ODTÜ’ye 1976’de kayıt yaptırmaya geldim. Bazı seminerlere geliyorduk. Hatta 15-20 kere gelmişliğimiz vardır. Abilerimizle Demetevler’den kalkıp geliyorduk seminerler olurdu, toplantılar olurdu. Bağlantımız böyle başladı. Biz kayıt yaptırmaya gelmiştik 14 Lira harç ücretini yatıramadık; o zaman babamın 600 tane arabası olmasına ve Türkiye’nin en zenginlerinden olmasına rağmen, dedik kayıt parasını verir misin. “Olmaz vermem!” dedi tutucu fikirlerin etkisiyle. ODTÜ’deki ve çevresindeki siyası tutumdan rahatsızdı.

(Bu arada hala tüm cömertliğiyle masadaki yiyeceklerden ikram etme çabasında)

5. 100.Yıl’a gelmeniz bir şans mı yoksa bir nedeni var mıydı?

Geçtiğimiz yıllarda buralarda işportacılık yaptım, çeşitli ürünler sattım. Nerede bir pazar var, oralara giderdim. Buralardaki binalar yokken arabayla işportacılık yapardım. Yorgan,yastık gibi ürünlerdi genelde. Sonra işler yolunda gidince önce dükkan açtık sonra buraya taşındık.

2

6. Herhangi bir hobiniz var mı? Araştırmalarım sırasında birçok sosyal ağda hesaplarınız olduğunu gördüm.Sosyal medya ile haşır neşir olduğunuz aşikar. Bunu bir hobiniz olarak sayabilir miyiz?

Hayır, belirli bir hobim yok. Ben öğrencilere yardım etmeyi çok seviyorum. Benim çocuklarım da öğrenci oğlum burada ODTÜ’de Makine Mühendisliği okuyor kızım da Hacettepe Üniversitesinde eğitim görmekte. Ben buradaki öğrencilere ne kadar yardımcı olabilirsem o kadar mutlu oluyorum. Mesela çocuk yazmış burada (tabletinden sürekli etkileşim halinde olduğu 100.Yıl evleri grubuna girerek) matkap lazım nereden bulabilirim diye, orada ben hemen yazıp yardım etmek istiyorum. Etraftan duyuyoruz adamın birisi yakınlarda bir evi 2100 TL’ye kiraya vermiş, ben bundan nefret ediyorum. Elimde imkan olsa onun kafasını kırarım. İşte biz gençlik zamanımızda böyle gençlere zulüm yapanların kafasını çok kırdık. Haksızlık, adaletsizlik yapanın hesabını sorardık. Şimdi içimizde ukde kalıyor bunları görüp bir şey yapamamak.

(Telefon çalıyor ve bir öğrenciye daha ücretsiz bir yardımda bulunuyor.)

7. Bu yardım etme olayı ne zaman başladı?

Bu olayın başlangıcı bizim doğumumuzdu. Biz belirli bir fikre sahip olarak büyüdük ve fikrimizin gereklerini yapıyoruz. Bizim yaşama tarzımız bu, biz ekmeğimizi paylaşırız. Burada önemli olan fikirlerini belirtip hayat tarzına uygulamaktır. Etrafımızda görüyoruz günümüzde çoğu kişi bunları yapmıyor. Buraya insan gelir cebinde parası olmadığını anlarsam malımı bedava veririm.

Burada araya girmek istiyorum; inanılmaz bir duyarlılığa sahip olan Fuat Abi , meslektaşlarının para karşılığı yaptığı bir çok işi ücretsiz yapıyor. Yeri geliyor öğrencilere matkap ödünç veriyor, kış mevsimi geliyor dükkanının kapısına battaniyeler bırakıyor ihtiyacı olan faydalansın diye. Burada önemli bir nüans var battaniyeyi bedava vereceğini duyurup öğrencilerin ona gelmesini beklemiyor bu insanların onurunu zedeleyici bir davranış olurdu. Oysa akşam dükkanını kapatırken kapının önüne eşyaları bırakıyor ve çekip gidiyor. Sonra da bunu, oldukça popüler olduğu ve 14000 kişiyi aşkın takipçisi olan 100.Yıl Evleri Facebook grubundan, öğrencilerle paylaşıyor böylece iyilik yapılması gerektiği şekilde yapılmış oluyor. Fuat Abi’nin oluşturduğu bu güven ortamı tabii ki karşılığını vefalı ODTÜ öğrencisinde buluyor ve şöyle bir olay yaşanıyor. Bundan yaklaşık 7 ay önce Ocak ayının sonlarında, üzücü bir şekilde hırdavat dükkanında elektrik kontağından ötürü bir yangın çıkıyor ve dükkandaki çoğu malzeme kullanılmaz hale geliyor. Fuat Abi şu sözlerle devam ediyor: “Sabancının , Koçun dükkanı olsa bu kadar kısa sürede toparlanılmaz, öğrenciler sağolsun 1 haftada her şeyi hallettik dükkanı açtık. Oturup 5 dakika bir sigara yapıp karalar bağlamadım. Birisi geldi su tesisatını yaptı birisi geldi pislikleri temizledi. Bu dayanışma görülmeye değer bir tabloydu, bunu herkesin yaşamasını isterdim.” 

8. Yanımızda oturan köpekler de grupta oldukça ünlüler ve bazen kayıp ilanlarıyla sayfaya düşüyorlar. Ne zamandan beri sizinle birlikteler?

(Köpeklerden birini göstererek) Bunu sokakta buldum , ölüyordu onu yanımıza aldık. Şurada yatansa yaklaşık 11 yıldır benimle beraber.

 

9. Bitirmek üzereyiz, sizin eklemek istediğiniz bir şey var mı?

Ya ben bazen kendimi internet üzerinden tam olarak ifade edemiyorum ama ben burada bu işe canı gönülden devam etmek istiyorum. Burada şunu görüyorum, pırlanta gibi çocuklar geliyor ve buralarda budanıyorlar eriyip gidiyorlar. (Burada yangın olayındaki yardım olayını anlatıyor.)

 

Böylece röportajımızın sonuna geliyoruz ama size nasıl bir havada geçtiğinden biraz daha bahsetmek istiyorum. Öncelikle geldiğim andan bitirdiğimiz ana kadar yaklaşık 7 müşteri geldi ve bunların 4üyle ücretsiz bir şekilde ilgilendi Fuat Abi. Ayrıca gelen herkes köpeklerin güzelliğine hayran kalıyor. Fuat Abi aslında sadece öğrenciler arasında değil mahallesinin genelinde oldukça ünlü. Dükkana ilk defa geldiğim için yerini aramakta olduğum sıralarda, 2 alt sokakta bir taksi durağına dükkanı ve Fuat Abi’yi tarif etmeye çalıştım ancak verdiğim kısır bilgilere ve o cadde boyunca neredeyse 5 hırdavat dükkanı daha olmasına rağmen bilgi aldığım taksici hemen onu tanıdı ve yerini bana tarif etti. Sonuç olarak tanıyan herkesin çok sevdiği Fuat Abi , bulunduğu yerde kalarak yardımsever tutumuyla, ODTÜlünün yanında olmaya uzun yıllar devam edecek gibi gözüküyor.

 

Cenk Cidecio | ODTÜ Bilgisayar Mühendisliği

 

Yazar Hakkında

İlgili Yazılar

Yorum Yazın